... FOREVER

hamidrezam13642000 — Thu, 19 Mar 2009 04:04:18 GMT

MY YAHOO

hamidrezam13642000 — Tue, 28 Aug 2007 13:59:18 GMT

اگر روزي كسي از من بپرسد كه دگر قصدت از اين زندگي چيست؟

بدو گويم كه چون مي ترسم از مرگ مرا راهي به غير از زندگي نيست

من آندم چشم بر دنيا گشودم كه بار زندگي بر دوش من بود

چو بي دلخواه خويشم آفريدند مرا كي چاره اي جز زيستن بود

من اينجا ميهماني ناشناسم كه با نا آشنايانم سخن نيست

بهركس روي كردم ديدم آوخ! مرا از او خبر او را ز من نيست

حديثم را كسي نشنيد نشنيد درونم را كسي نشناخت نشناخت

بر اين چنگي كه نام زندگي داشت سرودم را كسي ننواخت ننواخت

برونم كي خبر داد از درونم؟كه آن خاموش و اين آتشفشان بود

نقابي داشتم بر چهره آرام كه در پشتش چه طوفانها نهان بود

همه گفتند عيب از ديده توست جهان را بد چه مي بيني كه زيباست

ندانم راست است اين گفته يا نه؟ولي دانم كه عيب از هستي ماست

چه سود از تابش اين ماه و خورشيد؟كه چشمان مرا تابندگي نيست؟

جهان را گر نشاط زندگي هست مرا ديگر نشاط زندگي نيست.

زندگی زیباست اگر با عشقی پاک همراه گردد

hamidrezam13642000 — Fri, 24 Aug 2007 00:25:34 GMT

hamidrezam13642000 — Fri, 24 Aug 2007 00:20:18 GMT

تو با من میرفتی

تو در من میخواندی

وقتی که من خیابانها را

بی هیچ مقصدی میپیمودم

تو با من میرفتی

تو در من میخواندی

تو از میان نارون ها ، گنجشک های عاشق را

به صبح پنجره دعوت میکردی

وقتی که شب مکرر میشد

وقتی که شب تمام نمیشد

تو از میان نارون ها ، گنجشک های عاشق را

به صبح پنجره دعوت میکردی

تو با چراغهایت میآمدی به کوچهء ما

تو با چراغهایت میآمدی

وقتی که بچه ها میرفتند

و خوشه های اقاقی میخوابیدند

و من در آینه تنها میماندم

تو با چراغهایت میآمدی ....

تو دستهایت را میبخشیدی

تو چشمهایت را میبخشیدی

تو مهربانیت را میبخشیدی

وقتی که من گرسنه بودم

تو زندگانیت را میبخشیدی

تو مثل نور سخی بودی

تو لاله ها را میچیدی

و گیسوانم را میپوشاندی

وقتی که گیسوان من از عریانی میلرزیدند

تو لاله ها را میچیدی

تو گونه هایت را میچسباندی

به اضطراب پستان هایم

وقتی که من دیگر

چیزی نداشتم که بگویم

تو گونه هایت را میچسباندی

به اضطراب پستان هایم

و گوش میدادی

به خون من که ناله کنان میرفت

و عشق من که گریه کنان میمرد

تو گوش میدادی ...
اما مرا نمیدیدی ...

hamidrezam13642000 — Thu, 23 Aug 2007 15:28:18 GMT

در نگاه کساني که پرواز نميداند Dar Negah kasani ke parvaz nemidanand

هر چه بيشتر اوج بگيري harche bishtar ojj begiri

کوچکتر مي شوي kochektar mishavii

hamidrezam13642000 — Sat, 28 Jul 2007 18:05:18 GMT

اگر از پايان گرفتن غم هايت نااميد شده اي

به خاطر بياور که زيباترين صبحي که تا به حال تجربه کرده اي

مديون صبرت در برابر سياهترين شبي هستي

که هيچ دليلي براي تمام شدن نمي ديد

hamidrezam13642000 — Sat, 28 Jul 2007 18:02:18 GMT

چقدر زمونه بي وفاست

نمي دونم خدا كجاست

يكي بياد بهم بگه

كجاي كارم اشتباست

گاهي مي خوام داد بكشم

اما صدام در نمياد

بگم آخه خدا چرا

دنيا به آخر نمي ياد

hamidrezam13642000 — Mon, 09 Jul 2007 17:03:30 GMT

همیشه پرواز را به خاطربسپار

البته هرکسی لایق پریدن باتو نیست

فراموش نکن این را هم بخاطر بسپار

hamidrezam13642000 — Mon, 09 Jul 2007 16:23:18 GMT

خواستم بميرم.

گفتند:بزرگترين گناه نا اميدي است.

وقتي براستي سخن گفتم.

گفتند: دروغ است.

وقتي به ستايش روي آوردم.

گفتند:خرافات است.

وقتي گريستم.

گفتند: کودکانه است.

وقتي خنديدم گفتند:

ديوانه است.

حال دگر مانده ام .....

و حال که ديگر!

سخن نميگويم.

گويند عاشق است!

اين است زندگي من ....

براستي چه دنياي ديوانه ايست

hamidrezam13642000 — Mon, 09 Jul 2007 16:23:18 GMT

زدم فرياد خدايا . . .

اين چه رسمي است . . .

رفيقان را جدا کردن . . .

هنر نيست . . .

رفيقان قلب انسانند . .

خدايا بدون قلب چگونه ميتوان زيست . . .